Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κηπουρική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κηπουρική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012

Ελιά, το ιερό δέντρο της ζωής

Με αφορμή την άφιξη της εποχής για την συγκομιδή της ελιάς,  και ένα βιβλίο από τα φοιτητικά μου χρόνια που ξεφύλλισα, αποφάσισα να συλλέξω κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τον ρόλο της ελιάς στην ελληνική παράδοση.


Η ελιά ως αυτοφυές γέννημα γίνεται το σύμβολο των ανεξάντλητων δυνάμεων της γης που διαρκώς ανανεώνεται και σαν αγέραστη δύναμη συμβολίζει την ίδια την ζωή. Μέσα από την ελληνική ιστορία και εθιμοτυπία, η ελιά εμφανίζεται σε όλες σχεδόν τις πτυχές της ζωής. Από την καθημερινή, αγροτική ζωή μέχρι τους ολυμπιακούς αγώνες και την ελληνική γαστρονομία.
Πρωταγωνιστής είναι ο ρόλος του δέντρου σε έθιμα και παραδόσεις της ελληνικής επικράτειας.  Στους γάμους, τα γαμήλια στέφανα κατασκευάζονταν από κλαδιά ελιάς  (και σπανιότερα από κλαδιά αμπελιού ή μυρτιάς) τα οποία είχαν φυλακτικό, ευγονικό και αποτρεπτικό για το κακό χαρακτήρα. Στον θάνατο, χρησιμοποιούνταν κατά τον στολισμό του νεκρού και του ταφικού μνημείου συμβολίζοντας την αναγέννηση και την αιώνια ζωή.  Την Πρωτοχρονιά τα παιδιά έκαναν ποδαρικό κρατώντας και χτυπώντας τις πόρτες συγγενών και φίλων με κλαδιά ελιάς, ενώ στην Κύπρο έκαιγαν στο τζάκι κλαδιά για να αποτρέψουν τους καλικάντζαρους. Στη Λέσβο, οι γυναίκες κατά της συγκομιδή της ελιάς, έστυβαν τους καρπούς και άλειφαν το πρόσωπό τους για να είναι γόνιμες.
Υπήρξε σύμβολο της Αθηνάς και της πόλης των Αθηνών στο Ερεχθείο.  Εκείνη η πρώτη ελιά δεν ήταν ούτε πιο όμορφη, ούτε πιο μεγαλοπρεπής, αντίθετα ήταν η πιο γέρικη και η ιερότερη όλων αφού συμβόλιζε την ίδια την ψυχή της πόλης. Η αναβλάστησή της μετά από την πυρπόληση των Περσών το 480 π.Χ. ερμηνεύτηκε ως θαύμα και απόδειξη της ακατάβλητης δύναμης της Αθήνας.
Στη μινωική λατρεία κατεξοχήν ήταν το δέντρο της Μεγάλης Θεάς της βλάστησης, που ως ιερό δέντρο κατά τους μυκηναϊκούς χρόνους μεταλλάσσεται σε πολεμική θεότητα. Στον ιουδαϊκό κόσμο και στην χριστιανική θρησκεία οι δύο Διαθήκες, η Παλαιά και η Καινή συμβολίζονται με δύο δέντρα ελιάς. Στον ορθόδοξο χριστιανισμό θεωρήθηκε το πιο καθαγιασμένο δέντρο διότι ποτίστηκε από τα δάκρυα του Ιησού, και Του πρόσφερε τον ίσκιο του. Αυτός είναι και ο λόγος που βγάζει λάδι, το πιο νόστιμο άρτυμα των φαγητών μας, το προϊόν που δίνει φως στα καντήλια στις εκκλησιές και στα μοναστήρια. Επιπλέον, θεωρήθηκε το δέντρο-σύμβολο της λήξης του κακού και του αγγέλματος της χαράς από τον καιρό του Νώε, όταν το περιστέρι μετέφερε ένα κλαδί ελιάς για να σημάνει το τέλος του κατακλυσμού. Ο καρπός της θεωρείται ο καρπός της εκκλησίας, η πίστη των δικαίων και η ειρήνη επί της γής.
Η ελιά βέβαια πρωταγωνιστούσε κυρίως στις δοξασίες του αγροτικού πληθυσμού.  Σε κάποιες περιοχές της Κύπρου όταν δεν φύτρωναν οι ελιές στους κήπους και στα χωράφια ο λαός θεωρούσε πως  αφού η ελιά ήταν ιερό δέντρο, ήταν ταυτόχρονα και κατοικίες δαιμόνων. Στη Κρήτη, βασικό ορόσημο για το δέσιμο του καρπού ήταν η γιορτή του Προφήτη Ηλία (Άι- Λιάς). Εκείνη την ημέρα έβαζαν ένα κλαδί πάνω στην εικόνα του Προφήτη  και «πέτρωναν» τις ελιές τους τοποθετώντας μια πέτρα στη μασχάλη του δέντρου για να κρατήσει τον καρπό που έχει δέσει.  Θεωρούσαν πως ο καρπός της ελιάς λαδώνεται εκείνη την μέρα, αφού ώντας το λάδι στα έγκατα της γης ανεβαίνει και μπαίνει μέσα στον καρπό.  Φυσικά, η χρήση και η διατροφική αξία του λαδιού, εξαίρεται σε όλη την ελληνική παράδοση.

Πληροφορίες για το λάδι μπορείτε να βρείτε και σε παλιότερη ανάρτησή μου εδώ.

Πηγή πληροφοριών: Μηλίγκου- Μαρκαντώνη Μαρία, Δένδρα, Φυτά, Άνθη, στον λαικό πολιτισμό των νεότερων Ελλήνων, Αθήνα 2006

Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

Πρωτομαγιάτκα στεφάνια με αγριολούλουδα

Καλό μήνα, καλό μήνα! Άργησα λίγο αλλά... υποχρεώσεις! Έφτιαξα λοιπόν κι εγώ τα δικά μου στεφανάκια του Μάη! Φέτος ευχαριστήθηκα πολύ την όλη διαδικασία γιατί ήμουν στο χωριό μου και πήγα στους αγρούς και μάζεψα τα λουλουδάκια....! Ελπίζω να σας αρέσουν!!  Καλό μήνα να έχουμε όλοι!!!




Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011

Με άρωμα λεβάντας......

Λεβάντα... αγαπημένο μου άρωμα, αγαπημένο μου φυτό που ευωδιάζει κάθε που ανθίζει στη γλάστρα μου και που πολύ εύκολα πολλαπλασιάζεται, αφού αρκεί να κόψεις ένα κλωναράκι και να το μπήξεις στο χώμα, τέτοια εποχή ή και την άνοιξη...  

Πέρα από το ιδιαίτερο μοσχοβόλημά της και το πανέμορφο μωβ ανθάκι της, η λεβάντα κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου για την πολύτιμη προστασία που προσφέρει στα ρούχα και στα βιβλία μου. Έτσι το καλοκαιράκι, περισσυλλέγω με δέος τα λουλούδια της, που αφού αποξηράνω τα φυλάσσω σε γυάλινα δοχεία για να τα χρησιμοποιήσω με την πρώτη ευκαιρία! Κι αφού, πριν λίγο καιρό, αρωμάτισα με αυτά τις ντουλάπες μου,χθες αξιώθηκα να γεμίσω τα καινούρια μου πουγκάκια που θα στολίζουν τα ράφια της βιβλιοθήκης μου. Μιας και η λεβάντα θεωρείται σκωροαπωθητικό, όπως προστατεύει τα μάλλινα, θεωρώ πως εξίσου μπορεί να προστατεύσει και τα βιβλία και δη τα παλιά κι ευαίσθητα, από τούτο το λαίμαργο ζωύφιο. Και, πάντα μου γεννιέται η απορία' εφόσον ετούτο το ευωδιαστό φυτό είναι τόσο αποτελεσματικό, γιατί ο κόσμος προτιμά να επιλέγει όλα εκείνα τα δηλητηριώδη υποκατάστατα, τύπου ναφθαλίνης, που οι κουβέρτες ποτισμένες από την απωθητική μυρωδιά τους, δε λεν με τίποτα να ξεβρωμίσουν;

              




Η λεβάντα είναι ένα γένος φυτών που ανήκει στην οικογένεια “χειλανθή”.

Υπάρχουν δύο είδη λεβάντας.

Η λεβάντα η στοιχάδα που φυτρώνει στα πεδινά πετρώδη μέρη και η λεβάντα σταχύς που φυτρώνει σε τόπους πετρώδεις.

Από τα δύο αυτά είδη και περισσότερο από το δεύτερο, παίρνουν με απόσταξη ένα αρωματικό αιθέριο λάδι, το οποίο χρησιμοποιούν για να φτιάχνουν με την αρωματική λοσιόν και τα αρωματικά σαπούνια.

Τ ο αιθέριο αυτό λάδι έχει αντισηπτικές και επουλωτικές ιδιότητες. Το όνομά της προέρχεται από το λατινικό ρήμα lavare, που σημαίνει "πλένω".
Είναι φυτό αρωματικό – φαρμακευτικό και εκτός από αφέψημα χρησιμοποιείται πάρα πολύ και ως αιθέριο έλαιο. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, στη σαπωνοποιία και την φαρμακοποιία.


Οι θεραπευτικές ιδιότητες της άγριας λεβάντας είναι αναρίθμητες.

Αυτό οφείλεται εν μέρει, στην ιδιαίτερα σύνθετη χημική σύσταση του ελαίου της.

Η λεβάντα είναι φυτό εξισορροπιστικό.

Βοηθάει τον άνθρωπο να βρει τη μέση οδό και έτσι, είναι κατάλληλη για την καταπολέμηση της νευρικότητας αλλά και της ατονίας, της κατάθλιψης αλλά και της υπερδιέγερσης.

Καταπολεμά το άγχος και την μελαγχολία, τονώνει και ξεκουράζει.

Ένα ζεστό μπάνιο, με λίγο έλαιο λεβάντας υπόσχεται το βράδυ έναν βαθύ και ξεκούραστο ύπνο.

Λίγο αιθέριο έλαιο λεβάντας σ’ ένα λάδι για μασάζ χαλαρώνει τους μυς και καθαρίζει το κεφάλι από τις έγνοιες.

Λίγες σταγόνες σε λάδι αλόη φτιάχνει ένα μείγμα που ανακουφίζει και δροσίζει το δέρμα μετά την ηλιοθεραπεία.

Αιθέριο έλαιο λεβάντας είναι εξαιρετικό και για τσιμπήματα σφήκας ή μέλισσας.

Το αιθέριο έλαιο έχει αντισηπτικές και επουλωτικές ιδιότητες.

Δοκιμάστε το αδιάλυτο σε πληγές, σε κοψίματα, σε τσιμπήματα, σε δερματίτιδα και σε κάθε φλεγμονή του δέρματος!

Είναι από τα ελάχιστα αιθέρια έλαια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν άφοβα πάνω στο δέρμα αδιάλυτα.

Εκτός από αναλγητικό είναι και αντισηπτικό.

Ανθη άγριας λεβάντας ως αφέψημα είναι κατάλληλα και για κρυώματα, βήχα, πόνους, στομάχου, κυστίτιδα.

Στην οικιακή χρήση μια-δύο σταγόνες αιθέριου ελαίου στο τελευταίο ξέβγαλμα των ρούχων ή στο νερό του σφουγγαρίσματος αφήνει μια ευωδιά φρεσκάδας πολύ πιο ευχάριστη από κάθε χημική. 




Λεβάντα για τον εκνευρισμό

Αν νιώθετε τα νεύρα σας τεντωμένα, καλό θα ήταν να κάνετε μια θεραπεία λεβάντας για να σας περάσει.

Φτιάξτε ένα ελαφρύ έγχυμα αφήνοντας για 5 λεπτά 50 γραμμάρια αποξηραμένα άνθη του φυτού σε ένα λίτρο κρύο νερό.

Πίνοντας 3-4 φλιτζάνια από το έγχυμα μέσα στη μέρα, το ένα οπωσδήποτε λίγο πριν από την ώρα του ύπνου, θα σας ηρεμήσει και θα πάψετε να είστε ευερέθιστοι.
Φροντίστε, όμως, να τηρείτε τη σωστή δοσολογία, γιατί η λεβάντα, λόγω της επίδρασης της στο νευρικό σύστημα, με τα αιθέρια έλαια που περιέχει λειτουργεί κατευναστικά και ηρεμιστικά.

                                           


Λεβάντα για το ξηρό έκζεμα

Η λεβάντα χρησιμοποιείται ευρύτατα στη δερματολογία ήδη από την αρχαιότητα, επειδή το δραστικό συστατικό της, ένα αιθέριο έλαιο που λόγω της σύστασής του έχει αντιβακτηριδιακές ιδιότητες, εμποδίζει την επιμόλυνση των πληγών.

Αν θέλετε να σβήσουν γρήγορα οι πληγές από έρπη, μπορείτε να φτιάξετε μία απλή λοσιόν από άνθη λεβάντας.

Ρίξτε μία χούφτα άνθη (φρέσκα ή ξερά) σε 1 λίτρο ελαιόλαδο και αφήστε το βάζο στον ήλιο για 3 μέρες.

Επαναλάβετε τη διαδικασία μέχρις ότου το ελαιόλαδο αποκτήσει έντονη μυρωδιά λεβάντας και κάνετε με αυτό τακτικές επαλείψεις στα σημεία όπου είχε εμφανιστεί ο έρπης.

Λεβάντα για λαρυγγίτιδα

Για να ανακουφιστείτε από τα συμπτώματα μιας λαρυγγίτιδας, ρίξτε 50γρ. λουλούδια λεβάντας σε 1 λίτρο βραστό νερό και αφήστε τα 15 λεπτά.

Όταν υποφέρετε από λαρυγγίτιδα, πίνετε 3 φλιτζάνια τη μέρα από αυτό το αφέψημα με όσο μέλι θέλετε.

Το αποτέλεσμα θα είναι ακόμα καλύτερο αν το πίνετε όσο πιο ζεστό μπορείτε.

Ηρεμεί το νευρικό σύστημα, μειώνει την πίεση, είναι χαλαρωτικό. - Διευκολύνει την έμπνευση.
- Δοκιμάστε το για αϋπνία, άγχος, ημικρανία και πονοκέφαλο.

- Απελευθερώνει από τη συναισθηματική πίεση, φέρνει εσωτερική ηρεμία, αυξάνει τη συνειδητοποίηση, φέρνει σταθερότητα και μονιμότητα.


                                                       

Για ήσυχο ύπνο

Μια σταγόνα στο μαξιλάρι για ήσυχο ύπνο.

- Αντικαταθλιπτική, βοηθά στην αντιμετώπιση ψυχολογικού σοκ και την ένταση της ημέρας. - Είναι φυσικό αντιβιοτικό.

- Απομακρύνει τα κουνούπια.

- Ενδείκνυται για κράμπες στο ηλιακό πλέγμα (περιοχή του θώρακα), αρρυθμίες, μυϊκούς πόνους, ακμή.

- Η λεβάντα η αληθινή δεν έχει καμία παρενέργεια.
Η πλατύφυλλος λεβάντα, λόγω της περιεκτικότητάς της σε κετόνες, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται από εγκύους και μικρά παιδιά παρά μόνο εξωτερικά σε εγκαύματα.


 Εξισορροπητική μάσκα προσώπου

Η λεβάντα έχει καταπληκτικά αποτελέσματα στην περίπτωση της ακμής (ιδιαίτερα η πλατύφυλλος).

Μπορείτε να βάλετε 1 σταγόνα απευθείας πάνω σε κάποιο σπυράκι.

Μπορείτε, επίσης, να κάνετε μια μάσκα από λεβάντα και άργιλο. Χρησιμοποιήστε μια κουταλιά σκόνη αργίλου, ανθόνερο λεβάντας ή κάποιο έλαιο βάσης (π.χ. αμυγδαλέλαιο, τζοτζόμπα) και 2-3 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας.

Αφήστε το λίγα λεπτά μέχρι να στεγνώσει και ξεβγάλτε με νερό.

Επαναλάβετε 2-3 φορές την εβδομάδα.


                 

ΧΑΛΑΡΩΤΙΚΟ ΜΠΑΝΙΟ

Μετά από μια μέρα γεμάτη στρες, ένα μπάνιο με λεβάντα είναι ό,τι καλύτερο.

Ανακατέψτε 1 κουταλιά της σούπας μέλι και 1 κουταλιά λάδι τζοτζόμπα με 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας και ρίξτε το μείγμα μέσα στην μπανιέρα σας.


ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΫΠΝΙΑ
Ψεκάστε τα σεντόνια σας ή τις μαξιλαροθήκες με ανθόνερο λεβάντας ή ρίξτε λίγες σταγόνες αιθέριο έλαιο κάτω από το μαξιλάρι. Μπορείτε, επίσης, να βάλετε 1-2 σταγόνες στο ηλιακό πλέγμα (θωρακική περιοχή) και στην περιοχή της καρδιάς λίγο πριν κοιμηθείτε.



Είναι φυτό που ανέχεται πετρώδη εδάφη και θέλει καλή αποστράγγιση. Θέλει πλήρως ηλιαζόμενες θέσεις. Θέλει νερό, τακτικά, όχι στα φύλλα. Τα τελευταία χρόνια έχει καλλιεργηθεί και στην Ελλάδα η ποικιλία “dentata” που θέλει πολύ λιγότερο νερό. Στη σκιά , το χρώμα των φύλλων σκουραίνει και αν υπάρχει και υψηλή σχετική υγρασία, το φυτό «μουχλιάζει» και ξεραίνεται. Κλαδεύουμε μετά την άνθιση ενώ κάθε 2-3 χρόνια καλό θα είναι να την κλαδεύουμε πιο αυστηρά και κάθετα και οριζόντια για ανανέωση της βλάστησης και ….μακροημέρευση. Αν τη λεβάντα τη συντηρούμε σωστά, μπορούμε να ξεπεράσουμε το μέσο όρο ζωής της και να ξεπεράσουμε τα 10 χρόνια! Πολλαπλασιάζεται με σπόρους, με μοσχεύματα και με παραφυάδες Αψιθιά (Artemisia absinthum) Η αψιθιά ή Artemisia absinthum πήρε το όνομά της από τη θεά Άρτεμη. Ο Διοσκουρίδης την ονόμαζε βαθύπικρον και τη σύστηνε κατά της ανορεξίας και του ίκτερου. Από την αψιθιά, παράγεται και το αψέντι, ένα δημοφιλές ποτό στη Γαλλία το 19ο αιώνα , στο οποίο οφείλεται ο «αψεντισμός», ασθένεια του νευρικού συστήματος.

     




Και μια συνταγή για λικέρ λεβάντας. (δεν το έχω δοκιμάσει. Περιμένω την λεβάντα μου να ανθίσει και θα το δοκιμάσω!)


Υλικά:

- 1 φλιτζ. τσαγιού άνθη λεβάντας

- 500ml βότκα

- 200ml νερό

- 400γρ. ζάχαρη

- 1 κλωναράκι σπό τα φύλλα της λεβάντας

- 1/2 κουτ. του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
- 3-4 σταγόνες μωβ χρώμα ζαχαροπλαστικής 

Εκτέλεση:

Βάζουμε σε ένα βάζο (που να κλείνει αεροστεγώς) τα άνθη της λεβάντας με τη ζάχαρη και τα αφήνουμε σε δροσερό σημείο για 2 εβδομάδες, ανακινώντας το βάζο τακτικά. 

Μόλις περάσουν οι 2 εβδομάδες, φτιάχνουμε το σιρόπι βράζοντας το μείγμα της ζάχαρης με τα άνθη λεβάντας και το νερό για 5 λεπτά.

Το αφήνουμε να κρυώσει και το αναμειγνύουμε με τη βότκα και το εκχύλισμα βανίλιας. Βάζουμε σε μπουκάλι το μείγμα χωρίς να το φιλτράρουμε και προσθέτουμε  και το κλωναράκι των φύλλων λεβάντας.

Αφήνουμε σε δροσερό μέρος για 20 μέρες, ανακινώντας το μπουκάλι τακτικά. 

Φιλτράρουμε το λικέρ με ένα τουλπάνι, προσθέτουμε το χρώμα ζαχαροπλαστικής και είναι έτοιμο.

                   




Πηγές πληροφοριών:   http://www.megatv.com/oikipouroi/default.asp?catid=20983
                                     http://magises.blogspot.com/2008/01/blog-post_9956.html
                             

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Νυχτολούλουδο

 Φέτος αποφάσισα να καταπιαστώ λίγο και με την κηπουρική και να εμπλουτίσω λίγο τις γνώσεις μου  με μικρά και σταθερά βήματα (γιατί δεν μου φταίνε και κάτι τα φυτά να τα κάψω) :-) και ξεκίνησα με λίγα ώστε να διακοσμήσω και τη γωνιά του μπαλκονιού μου... Και τί καλύτερο από το νυχτολούλουδο; Το λουλούδι με την απίστευτα ονειρική μυρωδιά που γεμίζει την ατμόσφαιρα των καλοκαιρινών βραδιών.

                      




Πρόκειται για θάμνο, με γυαλιστερά και μεγάλα πράσινα φύλλα. Ανθίζει από τα τέλη της άνοιξης ως το φθινόπωρο. Τα λουλούδια του δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά σε εμφάνιση, όμως η αξία τους είναι στο γλυκό τους άρωμα που μάλιστα είναι ιδιαίτερα έντονο. Και βεβαίως, το βασικό του χαρακτηριστικό, είναι ότι το άρωμά του είναι έντονο μετά τη δύση του ηλίου και όλη τη νύχτα. Προφανώς αυτός είναι και ο λόγος που όλοι μας το αποκαλούμε νυχτολούλουδο και δεν χρησιμοποιούμε το κανονικό του όνομα. Συχνά αποκαλείται και «Βασίλισσα της Νύχτας» ή «Γιασεμί της Νύχτας» παρόλο που στην ουσία δεν έχει καμία σχέση με το γνωστό μας γιασεμί.

Φροντίδα
Το κέστρο χρειάζεται άφθονο φως, επιλέξτε λοιπόν ένα σημείο που να δέχεται πρωινό ήλιο. Ο καυτός μεσημεριανός ήλιος του καλοκαιριού μπορεί να «κάψει» τα φύλλα του. Θα το καταλάβετε αν δείτε τα φύλλα να γίνονται άσπρα στις άκρες τους και σιγά σιγά το άσπρο χρώμα να προχωράει προς το εσωτερικό του φύλλου. Με τα χρόνια πάντως, το κέστρο μπορεί να συνηθίσει και να αναπτύσσεται και σε σημεία που δέχονται ήλιο όλη την ημέρα.

Θα χρειαστεί να το ποτίζετε συχνά, με πολύ νερό, όμως το ριζικό του σύστημα είναι ευαίσθητο και το έδαφός του θα πρέπει να έχει άριστη αποστράγγιση. Αν είναι δυνατόν, πριν το φυτέψετε, προσθέστε στο έδαφος χαλίκι και άμμο. Το κέστρο θα σας δείξει αμέσως ότι χρειάζεται πότισμα, τα κλαδιά του και τα φύλλα του θα μαραθούν, όμως θα ανακάμψουν λίγη ώρα μετά το πότισμα.

Γενικά είναι από τα φυτά που δεν ζητούν πολύ περιποίηση, θα χρειαστεί όμως ιδιαίτερη φροντίδα για να το προστατέψετε από την παγωνιά που μπορεί να το καταστρέψει. Το κέστρο μπορεί να αντέξει χαμηλές θερμοκρασίες για λίγες ημέρες, όμως αν το θερμόμετρο πέσει κάτω από το 0 ή αν οι χαμηλές θερμοκρασίες διαρκέσουν για πολλές ημέρες, το φυτό σας μάλλον δεν θα τα καταφέρει. Πάντως αν το κέστρο σας καεί από την παγωνιά, μην βιαστείτε να το πετάξετε. Όταν περάσει ο κίνδυνος παγωνιάς κι αρχίσει να ζεσταίνει ο καιρός, κλαδέψτε όλα τα «καμένα» κλαδιά και κάντε υπομονή. Αν είστε τυχεροί το ριζικό σύστημα μπορεί να έχει επιζήσει και το φυτό σας να ξαναπετάξει.
Είτε στον κήπο είτε σε γλάστρα, το νυχτολούλουδό σας θα είναι πολύ ευτυχισμένο αν το λιπαίνετε κάθε 15 περίπου ημέρες κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού. Όταν ο καιρός αρχίσει να κρυώνει, θα πρέπει σταδιακά να σταματήσετε τη λίπανση και να αφήσετε το φυτό να ξεκουραστεί.









Αν θέλετε να κλαδέψετε το νυχτολούλουδο, κυρίως για να ελέγξετε το σχήμα του, θα πρέπει να το κάνετε νωρίς την άνοιξη πριν αρχίσει να εμφανίζεται νέα ανάπτυξη ή το φθινόπωρο μετά το τέλος της ανθοφορίας. Αν κλαδέψετε την άνοιξη, να είστε λίγο προσεκτικοί γιατί τα λουλούδια εμφανίζονται πάνω στους νέους βλαστούς και όχι στα ξυλοποιημένα παλιά κλαδιά. Επομένως, αν έχει αρχίσει η ανάπτυξη νέων κλαδιών καλύτερα να αφήσετε το κλάδεμα για το φθινόπωρο. Γενικά το κέστρο θα επωφεληθεί από ένα βαθύ κλάδεμα καθώς πέρα από το να ελέγχει το σχήμα, το κλάδεμα κυρίως ενισχύει την ανάπτυξή του.

Όταν τα λουλούδια μαραθούν, τη θέση τους θα πάρουν μικρά υπόλευκα «μπαλάκια» που μοιάζουν με μικροσκοπικά κερασάκια και περιέχουν σπόρους.

Μπορείτε να το πολλαπλασιάσετε από σπόρο και ακόμα πιο εύκολα από κομμένα κλαδιά. Ειδικά τα κομμένα κλαδιά του μπορούν εύκολα να αναπτύξουν ρίζες μέσα σε ένα ποτήρι νερό. Θα χρειαστείτε περίπου 4 εβδομάδες μέχρι να μπορέσετε να μεταφυτεύσετε το νέο σας φυτό στο χώμα.

Αν ο κήπος σας χρειάζεται άρωμα, τότε σίγουρα το νυχτολούλουδο είναι το φυτό που πρέπει να φυτέψετε. Θα το βρείτε σε όλα τα οργανωμένα φυτώρια. 







  Πηγή: http://www.valentine.gr/cestrum_gr.php